Over
Terwijl diasporagemeenschappen omgaan met ontheemding en het zoeken naar verbondenheid, wordt geheugen een belangrijke drager van identiteit, die bijdraagt aan welzijn, zelfinzicht en verbondenheid met zowel de gemeenschap als de bredere samenleving. Dit doctoraat onderzoekt hoe participatieve stop-motion met dierbare voorwerpen, via tactiele betrokkenheid en verhalende verbeelding, een creatieve ruimte kan bieden waarin deelnemers herinneringen kunnen heropbouwen en delen, en diasporisch geheugen kunnen activeren. Zo worden deelnemers geen passieve toeschouwers, maar actieve bijdragers. Door middel van participatieve workshops en ontwerpend onderzoek toont dit werk aan hoe stop-motion reflectie, storytelling en gemeenschapsbetrokkenheid ondersteunt, terwijl het de grenzen van animatiefilm verlegt voorbij traditioneel auteurschap, en het potentieel verkent voor cultureel herstel, veerkracht en het behoud van cultureel erfgoed.
